BADANIE TECHNICZNE „HAK”

Problem wykonania tego badania technicznego nie jest od dzisiaj, gdyż rządzący nie chcą na wniosek diagnostów (OSDS) oraz innych organizacji wprowadzić badania technicznego dodatkowego stwierdzającego prawidłowość przystosowania pojazdu do ciągnięcia przyczep.

Co mnie skłoniło aby podjąć ten temat na łamach OSDS?

Przyczyna jest prosta. Niechęć tych, którzy ten problem mogą rozwiązać w bardzo prosty sposób wprowadzając badanie techniczne.

Chcę na stronach dla diagnostów przedstawić jak (z mojego punktu  widzenia) zgodnie z prawem przeprowadzić badanie które potocznie nazwę „HAK”

Rozpatrzmy najprostszą sytuację – okresowego badania technicznego pojazdu z wpisem w DR „HAK”

w zakresie badania okresowego trudno szukać urządzenia sprzęgającego, zaczepu, czy też HAK.

Natomiast możemy znaleźć zapis:

  1. g) stanu technicznego nadwozia, podwozia i ich osprzętu oraz przedmiotów wyposażenia,
  2. Wymagania dotyczące kontroli oraz wytyczne dotyczące oceny usterek dokonywanej podczas przeprowadzania okresowego badania technicznego pojazdu określa załącznik nr 1 do rozporządzenia,

Co możemy znaleźć w załączniku nr 1:

6.1.6. Urządzenia sprzęgające i przeznaczone do holowania ciągnięcia Kontrola organoleptyczna pod kątem zużycia i prawidłowego działania, ze szczególnym uwzględnieniem zamontowanych urządzeń zabezpieczających i działania wskaźników. a) Uszkodzenie, nieprawidłowe działanie lub pęknięcie elementu. X X
b) Nadmierne zużycie elementu. X X
c) Uszkodzone mocowanie elementu sprzęgającego do ramy. X X
d) Brak lub nieprawidłowe działanie urządzenia zabezpieczającego X
e) Co najmniej jeden wskaźnik prawidłowego zapięcia sprzęgu nie działa. X
f) Elementy sprzęgu zasłaniają tablicę rejestracyjną lub światła pojazdu (kiedy sprzęg nie jest wykorzystywany).1) X X
g) Niewłaściwa naprawa lub przeróbka. X X
h) Brak zaczepów do holowania (o ile są wymagane). . X
6.1.10. Zaczep pojazdu samochodowego o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony, autobusu, kolejki turystycznej Oględziny a) Niepewne mocowanie do pojazdu. X
b) Brak tabliczki znamionowej. X
c) Brak certyfikatu (znaku bezpieczeństwa) lub homologacji X
d) Nieprawidłowe działanie połączenia elektrycznego X
e) Brak adnotacji „HAK” w dowodzie rejestracyjnym. X
10.6. Pojazd wyposażony w „HAK” Kontrola organoleptyczna a) Nieprawidłowy montaż X
b) Brak tabliczki znamionowej X
c) Brak oznaczenia potwierdzającego spełnienie wymagań homologacyjnych X

 

Oczywiście wszystkie te punkty pasują do zespołu pojazdów, więc można przyjąć, że są instrukcje i wytyczne do sprawdzania.

 

Przed wykonaniem badania „HAK” należy zadać sobie pytanie:

Skoro mamy sprawdzać „HAK” podczas Okresowego Badania Technicznego, to o co chodzi tym diagnostom z tym Badaniem technicznym „HAK”

Należy w tym miejscu odwołać się do Prawa o Ruchu drogowym, gdzie zapisano:

ART 71

  1. Zespół pojazdów składający się z pojazdu samochodowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t i przyczepy albo autobusu i przyczepy może być dopuszczony do ruchu po uzyskaniu odpowiedniej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym pojazdu silnikowego, dokonanej na podstawie przeprowadzonego badania technicznego. Przepis ten nie dotyczy motocykla.

Oczywiście Wydział komunikacji (jako jedyny uprawniony do wpisywania adnotacji, choć nie rozumiem, czemu inni tego uprawnienia nie mają zwłaszcza w dobie CEP) uczyni to zgodnie z przepisem na podstawie badania technicznego, którego natomiast nie mają wymienionego w swoim rozporządzeniu diagności (SKP).

Co może w tej sytuacji diagnosta.

Są różne instytucje, które chcą nakazywać diagnoście co ma robić, natomiast nie ma to podstaw prawnych:

– niech diagnosta wykonuje inną czynność

tylko, że inna czynność to nie badanie techniczne i nie określa się tam wyniku badania.

– niech diagności wykonują sprawdzenie zgodności z warunkami technicznymi.

tylko, że jest to badanie techniczne zarezerwowane dla pojazdów zabytkowych.

To co robią dzisiaj diagności to wystawiają zaświadczenie, które nie ma odzwierciedlenia w przepisach dotyczących dodatkowych badań technicznych.

Ot tak się przyjęło, że diagnosta to może nagiąć prawo, żeby zadowolić wszystkie strony.

Natomiast istnieje furtka dla diagnosty, żeby zrobić to zgodnie z prawem.

Za każdym razem, jak ktoś będzie chciał uzyskać od niego zaświadczenie z badania celem uzyskania adnotacji hak, należy wykonać okresowe badanie techniczne z wynikiem negatywnym i z usterką istotną e) Brak adnotacji „HAK” w dowodzie rejestracyjnym.

Właściciel takiego pojazdu z takim zaświadczeniem negatywnym udaje się do wydziału komunikacji, który z czystym sumieniem uzupełnia brakujący wpis, ponieważ właściciel pojazdu, chce uzyskać wynik pozytywny badania.

Oczywiście zaraz będzie oburzenie całego środowiska diagnostów, o właścicielach pojazdów nie wspomnę.

Natomiast gdybyśmy to badanie porównali do okresowego badania technicznego, który przekracza parametry zawarte w warunkach technicznych co by z tyego wynikło?

Tylko tyle, że na podstawie tego NEGATYWNEGO badania technicznego Ministerstwo Infrastruktury może zaopiniować pozytywnie wniosek o odstępstwa – co zakończy się wynikiem pozytywnym na SKP.

Na zasadzie analogii, jeżeli negatywny wynik dotyczy tylko braku adnotacji, uprawniony urząd dokonuje tej adnotacji i po problemie.

Natomiast już widzę wzburzenie środowiska właścicieli pojazdów, którzy aby uzyskać tą adnotację mają zapłacić 98 złi+ 35+ 1 zł = 134 zł.

Ale czy wtedy diagnosta mógłby spokojnie potwierdzić, że pojazd spełnia warunki techniczne:

  1. Dopuszczalna masa całkowita pojazdu nie może przekroczyć maksymalnej masy całkowitej określonej przez producenta. Zasada ta dotyczy także dopuszczalnych nacisków osi, przy czym:

1) w przypadku pojazdów przeznaczonych do ciągnięcia przyczepy producent może określić inną, wyższą wartość maksymalnego nacisku osi tylnej i maksymalnej masy całkowitej stosowaną wyłącznie podczas ciągnięcia przyczepy;

2) w przypadku wyposażenia pojazdu w urządzenia sprzęgające producent podaje w jego pobliżu maksymalne statyczne obciążenia pionowe tego urządzenia;

3) suma maksymalnych nacisków osi nie może być mniejsza niż maksymalna masa całkowita pojazdu, a nacisk osi przedniej, przy maksymalnym nacisku na oś tylną oraz maksymalnej masie całkowitej pojazdu, nie może być mniejszy niż 30% maksymalnej masy całkowitej.

  1. Pojazd przystosowany do ciągnięcia przyczepy oraz przyczepa powinny być wyposażone w odpowiednie urządzenia sprzęgające, o których mowa w Regulaminie nr 55 EKG ONZ. Połączenia elektryczne urządzeń sprzęgających powinny być wykonane w sposób zgodny z aktualnym poziomem wiedzy inżynierskiej zapewniający bezpieczeństwo w ruchu drogowym. Poziom wiedzy jest opisany w normach: PN-ISO 1724, PN-ISO 3731, PN-ISO 3732, PN-ISO 1185. Wyposażenie przyczepy dłużycowej w urządzenie sprzęgające nie jest wymagane, jeżeli zespół pojazdów składający się z samochodu ciężarowego i przyczepy połączony jest ładunkiem.”,

Zapraszam do dyskusji: https://forum.osds.org.pl/viewtopic.php?p=18834#18834

 

Diagnosta

Waldemar Witek